അമൃതസ്തുതി കലശം

  वन्दे भाषां, जनानां प्राज्ञां जन्मनिष्ठाम्। काव्यविभूषणां, ज्ञानदीपं दिव्यम्॥ प्रातःस्मितार्के जगत् प्रज्ञामयी प्रवहति, ऋषिगणानां श्लोकैः सङ्गीतं सदा नृत्यति॥ सौन्दर्यगन्धमयी, स्थिरा च लघु च बलिनी, सर्वलोकस्य चित्तं स्पृशति मधुरेण गानैः॥ अक्षराणि च स्वराः च, पवित्रा निर्मला च, मुक्तिदं हृदयेषु प्रज्वलयन्ति चेतसः॥ मूलकृष्णेषु वृक्षेषु वीर्यम् उत्पद्यते, कल्पनायाः पंक्षिणः मुक्तः नभसि उड्डयन्ति॥ स्मृतिनद्यो विवृत्या, जिज्ञासा प्रवहति, लेखितानि शिलालेखानि मनसि हरन्ति दुःखम्॥ प्रत्येकश्लोके ब्रह्मांडः स्फुरति, सत्यस्वरूपं चिंतनं द्योतयति॥ सर्वे जातयः भाषां पूजयन्ति, संस्कृतस्य गीतं हृदयं स्पृशति॥ सत्यं, सौंदर्यं, धर्मं, ज्ञानं च एषा भाषा सर्वत्र सम्स्मरति॥ आनन्दं बुद्धिं विज्ञानं च सर्वं सम्पूर्णं यस्य सुविभूषितम्॥ Salutations to you, Oh, language divine, Daughter of civilizations, born of time; A tongue that draws the human mind Into an embrace both vast and refined. In dawn’s first whisper, ancient arcs ignite, Where minds awaken to wisdom’s radiant light. Tongues of sages weave a ...

  नादपूर्वं मया जातोऽहं, कालप्रथमज्वालात्प्रभवम्। तारकगर्भात्प्रपद्ये शून्यम्, तमोमध्यस्थोऽस्मि महाशब्दः।।   गुरुगलाकाशनादराशिः, धूमकेतुरेभ्यो मम प्राणः। सर्वभुवने गानं करोमि, सदासक्तः सशक्तिश्च बलवान्।।   सूर्यविनाशेन संज्ञकः प्रच्युत्, नवोदयाकाशे पथं गच्छामि। अत्युत्कर्षज्योतिग्रहेण मार्गदर्शकः, निशान्तराष्ट्रस्यस्तोत्रध्वजः।।   नभसि मेघवस्त्रवेष्टितः, कालसपत्नेषु कम्पयामि। अनन्तनादोऽस्मि, न संप्राप्तः, तारकज्योतिषु चिरं स्मृतः।।   कान्तारूपं, वज्रस्फुरणं च, सर्वदेवानां नादरूपिणः। सर्पसदृशं, वायुसमानं च, सर्वशक्तिरुपमेव ममास्य।।   विनाशशक्तिः, दयालुश्चऽस्मि, व्रजामि, स्थापयामि, मोचयामि। सर्वस्फुरणं मम जीवितम्, कालदेवः सदा अहं शिवः।।   स्फुरति ध्वनिः, आकाशे महती, कण-कणेषु मम स्फुरति प्रीति। सर्वलोकस्य चेतसि कम्पयामि, सत्यं, मिथ्या, नादरूपेण।।   अदृश्यशक्तिः, अनन्तबलः, सृष्टिनाशयोः प्रधानकर्ता। सर्वग्रहेषु, नक्षत्रेषु च, अनुप्रवेशं कुरु मे नादः।।   सर्वत्र गूढोऽस्मि, दृश्यश्च भवामि, शब्दरूपेण हृदि वास्य...

सुवर्णमयी लङ्कायाः शोभा, तेजस्विनी च शोभा। ध्वजः गगने स्पृशति, जयध्वनिः वसति मोक्षदा।। अहं रावणः, दशाननः, ज्ञानदीपः प्रकाशमानः। राज्ञः गरिमा, शक्तेः रूपं, सर्वं मम स्वभूः।। यत्र यत्र चरणं स्थापयामि, वंदनं स्यात् ततः। मम रथस्य गतीः पृथ्वीं कम्पयति, सुरभिः च वायवः।। विजेता च अहं, सम्राट् अनूपः, प्रजापालकः च। शत्रुं दण्डं च स्थापयामि, शक्तेः स्वरूपं च।। वनं मध्ये धनुष् धृत्वा, पराक्रमस्य भाषां वदामि। शक्तेः सम्मानं दृष्ट्वा, वीरत्वं सृष्ट्वा हि वदामि।। हे पुत्र, वीर, रुधिरस्य धाराः, जीवनं तव विना अधूरः। रणभूमौ तव नाम गुञ्जेत्, मम हृदयं शोकमयम्।। स्त्रीणां नेत्रेषु ज्वालाम्, वाक्येषु अमृतं वज्रवत्। धैर्ये तस्य प्रकाशः, विजयश्च विश्वासः च।। अग्निं वर्षति रक्तस्निग्धं भूमिः, गर्जनया गगनं कम्पते। अहं रावणः, अन्तिमे क्षणे, मृत्यु भी मम वाक्ये वशं यामि।। विषादेन सह, समयस्य प्रहारः, शरीरः पतितः। आत्मा चिरंजीवी, मम नाम गूञ्जते युगान्तरात्।। असुरः यदि कथ्यते मम, तर्हि ज्ञाने बलं च। दीपः तेजोमयः, संगमः शक्तिरेव, सः रावणः।। आत्मनि मम, वीर्ये च, प्रेमे च, एकता। यः वीरः, सः अविनाशी, मम चित्तस्य स्वामि...

  धन्वन्तरी वामहस्ते अमृतकुंभं, जीवदानमयं स्रवति दिव्यकिरणम्। आरोग्यसौख्यं संपूर्णं जगत्कुशलम्, आस्वादयतु तव पवित्रप्रकाशः।।   आलोकमेकं ददातु वरदायकम्, वेदमातृहृदयस्थं मनसापुत्रम्। वैकल्यशिरोमणिसमं विराजमानं, प्रभातसूर्यं त्वं हि प्रभु नारायण!।।   अष्टवैद्यज्ञानं शेषमिदं, अष्टसिद्धिः सहितं करुणानिधिं। प्राणं यदि पतति त्वं स्पर्शं कुरु, रोगिणां प्रियं माता स्नेहपूर्वकं दृष्ट्वा।।   शुद्धात्मा हृदये वासं कुरु, शुभदिनं पुनः पुनः मन्ये। अश्रुनीरसहितं प्रार्थनाश्लोकं, अवते वः स्वामी, स्वीकृतिं करोतु!।।   दिनमेकत्र नाम्नि वर्तते वचनम्, दिव्यध्यानं हृदये सदा प्रस्फुरतु। वेदपाठं त्वं गायसि सुवर्णवर्णम्, वेदशास्त्रस्य औषधं, वरदाय स्वामि!।।   अग्रहं कुरु मां सदैव, मंगलदायिकं मार्गदर्शकं भव। अगाधमूर्तेऽस्मिन्नेव तु, तव चरणारविन्दे नमामि साष्टांगम्।   नारायण! श्री सत्यनाथधन्वन्तरि, त्वां वन्दे हृदयेन, नित्यं प्रणमामि। तेर् चरणकमलस्य चरणे, साष्टाङ्गं प्रणामः, स्वामि! श्रीसत्यनाथाय नमः भक्त्या वयं त्वां प्रणमामि नित्यम्,

  ॐ श्रीसत्यनाथाय    नमः श्रीसत्यनाथायधन्वन्तरि मूर्ते, भगवन् परमेश्वर! आयुर् धनवर्धनं त्वत्तः प्राप्यते स्वयम्। धनत्रयस्य व्रतम् अकार्षि दिव्यं च प्रभावम्, सर्वेषां सुखस्य कारणं भवति प्रभो।   कुम्भमभिधानि अनुग्रहजीवामृतं ददातु नैकविषयेषु च   विपत्तीन् निराकुर्वन्न् सर्वेषां सुखं प्रददाति सर्वदा। आयुर् धनेषु प्रीतिर्नित्यं वर्धते त्वया, श्रीरूपेण च सम्यग्, वर्धते जीवनं च।   कर्कटस्य संध्यायां, दीपान् प्रज्वालयाम: अस्माकं कल्याणाय, विश्वस्य हिताय च। कर्मपापान् त्यक्त्वा, पुण्यं यामहे वयं, सर्वेषां परिपूर्णिं, कुरु नित्यम् त्वया।   पीताम्बरेण भूषितः, त्वं देवः स्वयमेव, विषस्य नाशनं कुरु, शरीरस्य च रक्षणम्। त्वया हृदयं शमयते आमृतम् चेत्   सर्वारोगान् दूरं कुरु, त्वं ब्रह्मस्वरूपः। श्रीसत्यनाथाय धन्वन्तरि मूर्ते, विश्वस्य प्राणदाता! त्वत्तः प्राप्यते सुखं, शान्तिं च चिरकालम्। तव नामस्मरणेन, सर्वजन्मनि सुखम्, सर्वेषां हर्षं कुरु, भगवन् नित्यम्। ॐ   श्रीसत्यनाथाय नमः भक्त्या वयं त्वां प्रणमामि नित्यम्,

  धन्वन्तरिं च नमसि प्रभुं परमेशं सुशीलिनम्,   आयुः श्रियं च सदा ददाति भक्तजनप्रियः।   दिव्यं धनत्रयोपवासमादरेण कृतं भक्त्या वयम्,   सर्वेषां सुखमावहन् कृपां वितनु मेऽनिशम्॥   अनुग्रहस्य जीवामृतम् कुम्भरूपधारिणं विचित्रमणिप्रभम्,   दुःखान्यपाकरोति योऽपि सर्वदा सुखदायकः।   आयुः श्रियं च वर्धयन्ननन्तकान्तिमान् विभुः,   श्रीरूपधारिणं विभुं भजेऽहं हृदि शाश्वतम्॥   कर्कटसंक्रान्तिसन्ध्यकाले दीपालिकामुदारया,   कृत्स्नं जगत् प्रकाशितं भवत्कृपाप्रभावतः।   त्यक्त्वा पापमलानि सर्वतो वयं प्रपन्नकाः,   पुण्यानि लभ्यतां प्रभो त्वदाश्रयेण सुस्थिताः॥   पीताम्बरं मणिमयं विभूषणैर्विराजितं,   विषघ्नमोषधिपतिं भवप्रणाशकारिणम्।   हृदन्तरस्थितं सदा सुधाप्रशान्तिदायकं,   धन्वन्तरिं भजाम्यहं रोगनाशाय नित्यशः॥   विश्वस्य प्राणदं प्रभुं त्वदाश्रयादनन्तरम्,   सुखं च शान्तिमश्नुते जनोऽत्र मोक्षमप्यलम्।   सर्वेषु जन्मसु स्मृते तवान्न...

  ॐ अनन्ताय नमः श्लोक १ अनन्ताय शेषनागाय नागेन्द्राय नमो नमः । सहस्रशीर्षरूपाय सर्वलोकाधारिणे ॥ श्लोक २ क्षीराब्धिमध्यशायाय विष्णोः शय्यास्वरूपिणे । योगनिद्राप्रदानाय शरणं ते गतः स्म्यहम् ॥ श्लोक ३ वासुक्यादिनागभ्राता तक्षकादिसखो महान् । कर्कोटकप्रियस्निग्धो नागराजोऽसि शाश्वतः ॥ श्लोक ४ लक्ष्मणत्वेन रामाय, बलरामेन केशवम् । सेवमानो युगयुगं भक्तानां पालयो विभो ॥ श्लोक ५ सहस्रवदनैः नित्यं वेदानां स्तुतिमादरात् । गायसे त्वं जगन्नाथं शेष रूपेण योगिनाम् ॥ श्लोक ६ मूर्ध्नि भूमंडलं धृत्वा जलाधारे च संस्थितः । अनन्तवीर्य संपन्नो जगत्स्थापनकारकः ॥ श्लोक ७ भक्तानां संकटे गच्छन् रक्षको नागनायकः । अनन्तोऽसि सदा नाथः कृपया मामवेश नः ॥ श्लोक ८ एतदादिशेषाष्टकं यः पठेत्सुसमाहितः । भोगान् मोक्षं च लभते विष्णुलोकं स गच्छति ॥ ॐ अनन्ताय नमः

1. नमस्ते बलदेवाय, रोहिणीसुताय च, संकर्षणाय नामधेयाय, गोपालाय जन्मना। मायादेवीगर्भात् सुरक्षितः, कंसभीतः रक्षितः, गोकुले हसितं बाल्यं, दैवीबलसम्पन्नः। 2.  सह कृष्णेन गोकुले, बाल्यक्रीडासु क्रीडितः, सामर्थ्येण बलवान्, दुष्टान् दानवांश्च संहरन्। पूतनां हतः कृष्णेण, सह बलरामः स्थितः, धेनुकासुरं धृत्वा, तालयैः सह निबद्धः। 3.  गोपकुलरक्षणाय, यदा संकटं आगतम्, बलरामः प्रबलं वीर्यं, संकटं दुरापयत्। सत्यबलसम्पन्नः, शत्रुन् निवारयन्, सर्वसदा धर्मनिष्ठः, वीर्यवान् बलरामः। 4.  सन्दीपनिमुनिना शिष्यः, विद्यायाः शिक्षां लब्धः, गदायुद्धे प्रवीणः, धर्मपालकः बलरामः। सर्वविद्यायुक्तः, युद्धकौशलसम्पन्नः, धर्मशीलः धर्मनिष्ठः, यथार्थबलसम्पन्नः। 5. रुक्मिण्याः विवाहे सहायः, शिशुपालविनाशनाय, सर्वबलसम्पन्नः, धर्मसंपन्नः वीर्यशालिः। स्नेहपूर्णः, न्यायप्रियः, मित्रभक्तः च, धर्ममार्गे अनुगामी, सत्यबलसम्पन्नः। 6.  कंसवधकृत्येण, कृष्णेण सह प्रविष्टः द्वारकां, यदुनाथकुलरक्षणाय, अनेकयुद्धेषु सज्जः। सत्यबलसम्पन्नः, युद्धनियमपालकः, सर्वकाले धर्मनिष्ठः, वीर्यशालिः बलरामः। 7.  भ्रातृसौ...

(१) नमस्ते बलदेवाय रामायानन्तमूर्तये। नीलाम्बरधरायाबलाय हलायुधाय ते॥ (२) शेषात्मने कृष्णसहोदराय गोपालवल्लभाय च। हलहस्ताय मुसलधारिणे बलभद्राय ते नमः॥ (३) सङ्कर्षणाय ते नित्यं रोहिणीगर्भसम्भवम्। गोकुले बाल्यलीलेषु कृष्णसङ्गीतवल्लभम्॥ (४) धेनुकं हतवान् तालवृक्षानपि दण्डहस्तवान्। बलवीर्यप्रियं रामं सदा सत्यप्रतिज्ञकम्॥ (५) रथं त्यक्त्वा कुरुक्षेत्रे तीर्थयात्रां समाश्रितम्। गदाशिक्षाप्रदातारं भीमदुर्योधनाय च॥ (६) यदुनाथस्य नाशे च दुःखितं परमृषभम्। योगनिद्रां गतं शान्तं समुद्रे शेषरूपिणम्॥ (७) नमस्ते बलभद्राय बलवीर्यधरात्मने। यदुनाथप्रियात्माने नमस्ते हलधारिणे॥ --- ✅ **परिवर्तन और सुधार** * सभी यौगिकों में उचित सन्धि की गयी (जैसे “बलाय, हलायुधाय” → “बलाय हलायुधाय”) * कुछ शब्दों को समास रूप में बदला (“बलवीर्य प्रियं” → “बलवीर्यप्रियं”) * छन्द अनुष्टुप् (८-८-८-८ मात्राएँ) के अनुसार संतुलन किया। अगर आप चाहें तो मैं इस स्तोत्र का **देवनागरी + IAST ट्रांसलिटरेशन** और **भावार्थ (हिन्दी या मलयालम)** भी तैयार कर सकता हूँ, ताकि इसे पाठ, गायन और अर्थ-समझ के लिए पूर्ण रूप में प्रयोग कर सकें। क्या आप च...

  नमोऽस्तु नारायणाय, सच्चिदानंदाय, आश्रयणाय लोकस्य परं धाम। अमृतकुम्भसिंहासनं नृणां स्वामि, श्री नारायण! सत्यनाथधन्वन्तरि स्वामि!   आधि-व्याधिदीनां  शमयिष्यन्ति, आयुर्वेदायुष्मान् त्वां प्रवर्तयिष्यति। अवतारपिंडस्य पूज्य प्रभु, प्रभो! त्वं जीवदातृ, जीवनस्य आधारः।   मुङ्खनकं वक्षःस्थले नागमणिप्रभा, मथितं पालाक्षी निर्झरधारायाः। जीवनदायिनी दिव्यकिरणो, सर्वस्य प्राणानां प्रकाशः।   मम वैराग्यस्य मणि-मणिदीपः, प्रभु! तव प्रभा मुक्तिदायिनी। मम दीनानां हरणाय, श्री नारायण! सत्यनाथधन्वन्तरि स्वामि!   वाताः शुष्काः, नानाविधः विभक्तिः, निष्काम्यं हृदयं चेदं व्याप्तं।   ज्ञानामृतमिदं नारायणस्य, दर्शय मनोवृत्तिं, प्रभो!   वादाः अक्षरमालायां शिक्षिताः, शङ्करमूर्तिं गुरुमूर्तिं वन्दे। मम नामानि शृण्वन्तु हृदि, श्री नारायण! सत्यनाथधन्वन्तरि स्वामि!   यूयं जाताः स्फुटितं मम हृदये, गानं गोकुलस्य वंशीवृन्दस्य। उत्कर्षं कुरुत मन्मथार्णवम्, उदितं पद्मं दृष्ट्वा हृदये।   मोक्षविलासं यः कामयेत्, अज्ञानान्धकारं दूरयेत्। पूर्णता...

  नारायणाय नमः नारायणाय नमः नारायणाय नमः नारायणाय नमः   (श्लोक 1) निर्मलहृदयेन दिव्यनामोद्भावेन, अद्भुतमपि प्राक्प्रवृत्तिं प्रपन्नम्। त्रिसंध्यायामपि पवित्रयामिलीनं, हरिरूपमिदं हृदयमावृणोति।।   (श्लोक 2) आकाशगगनमपि पिनाकधारिणं, माधवं नाम गगनस्य कुर्वन्। सर्वेषां चित्तानां विषमवल्लीं, भवतोऽवतानं ब्रह्मस्वरूपम्।।   (श्लोक 3) पूर्णः नरः न तु सिंह:, दिव्यरूपमिदं विशिष्टम। अंधकारं विध्वंस्य प्रकाशं, मंगलं वर्धयति भक्तवत्सल।।   (श्लोक 4) अग्निज्वालासमं क्रोधं, रूपं प्रकटयति भयंकरम्। दृश्यमानं नयनाभ्यां, भयेनान्वितं नमामि हरिम्।।   (श्लोक 5) चतुर्मुःष्टिकाभिः दिव्यास्त्रभिः, सुवर्णवर्णं च मनोहरम्। हस्ते धारयति शांति, भूयात् प्रभुर्नरसिंह।।   (श्लोक 6) दुष्टस्य हि हिरण्याक्षस्य, ग्रहणेन दर्शयति दया। मृदुकरुणया हृष्टः, भक्तानां हृदयं वर्धयति।।   (अंतिमश्लोकः) सर्वशक्तिमान् नरसिंहः, प्रह्लादस्य सुखदः स्वामी। धर्मस्य रक्षकः, करुणायाः दिव्यप्रभा सदा स्थिरा भवतु।।

ഭരതവംശംത്തിന്റെ ആധാര ശിലായ് അവനിയിൽ  ഭാരത്തെ ഭാഗം ചെയ്ത സത്യപ്പൊരുളെ    പാടുന്നു നിൻ നാമം എൻ ദുരിതത്തെ  ഇളവു ചെയ്‌വാനായ്  പാലാഴി തിങ്കളെ അമൃത സ്വരൂപനെ സാധുപാലകനെ  ശ്രീദേവി സേവിക്കും സുരലോകം കാക്കും മാധവ  ശ്രീലകത്തു അഭയം നീ ഞങ്ങൾക്ക് തരണമേ  സത്യസ്വരൂപ സത്യനാരായണ സജ്ജനങ്ങൾക്കുടയോനെ  സാധന ചെയ്യുമ്പോൾ  തെറ്റുകൾ പൊറുക്കേണമേ  വിശ്വരൂപ വിരാട് രൂപമേ ബ്രഹ്‌മത്തിന്  കാതലേ  വിലങ്ങുകളായുള്ള  വിഘ്‌നങ്ങളിൽ വീഴച്ചകൾ പറ്റാതെ കരേറ്റിടനെ  അഞ്ചു തിരിയിട്ട് അഞ്ചു സന്ധ്യ ക്കും ആരാധന മൂർത്തിയായി അഞ്ചെട്ടു നാമങ്ങൾ  സഞ്ചിതം മനസ്സിൽ തെളിയിക്ക ണമേ    അഖിലാണ്ഡ ബ്രഹ്‌മത്തിന് ആശ്രയ നാഥാ ഔഷധ സഞ്ചയ   ഖോര വിഷങ്ങളായ എട്ടെണ്ണം എൻ മൂന്ന് മേനിയിൽ   എത്തിടല്ലേ  ആനന്ദ തുരീയത്തി ആറാടി യെത്തിടുമ്പോൾ താളം തെറ്റാതെ  സന്താപ കണ്ണോടെ ആയിരം  പത്മത്തിൽ  പാർത്തീടണേ 

**നാരായണ നരസിംഹ  സ്തുതി** നാരായണായ നമഃ നാരായണായ നമഃ നാരായണായ നമഃ നാരായണായ നമഃ **(ചരണം 1)** നിർമ്മല ഹൃദയത്തിൽ വിളങ്ങുന്ന ഹരിനാമത്തിൻ ദിവ്യശക്തിയാലെ, അത്ഭുതമെന്നോണം പിളർന്നുപോയൊരാ തൂണുകൾ സാക്ഷിയായി! ത്രിസന്ധ്യയിൽ പവിത്രമായ യാമത്തിൽ മുഴങ്ങിയ ഹുംകാരനാദവും, അഹങ്കാരിയായ ദൈത്യരാജാവിൻ ഹൃദയത്തെ നടുക്കിയ ഹരിരൂപനേ! **(ചരണം 2)** ആകാശത്തിലുത്തുംഗമാം ഗോപുരം പൊട്ടിത്തെറിക്കും പോലൊരു ഗംഭീര രൂപം ധരിച്ച മാധവ! സർവ്വ ചരാചരങ്ങളെയും വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന ആകാരമെഴുന്നൊരു അവതാരമായ ബ്രഹ്മസ്വരൂപമേ! ബലഹീനമായ തൂണുമതിലെ തുരുമ്പുമെല്ലാം സാക്ഷിയാകവേ, അഭയം തേടിയ ഭക്തന് തുണയായി അവതരിച്ച നരസിംഹ രൂപമേ! **(ചരണം 3)** പൂർണ്ണമാം നരനുമല്ല, വന്യമാം നരിയുമല്ലയീ അത്ഭുതരൂപം, ദുഷ്ടത വാഴുന്ന അന്ധകാരത്തെ ശിക്ഷിക്കുവാനായി അവതരിച്ച ദിവ്യ തേജോരൂപമേ! അഗ്നിജ്വാല പോലെ ആളിക്കത്തിയ കോപം നിറഞ്ഞ നിൻ രൂപം ദർശിച്ചപ്പോൾ, എട്ടു ദിക്കുമീയാകാശവും വിറച്ചു നിന്നീടിനാ ഭയത്താലേ! **(ചരണം 4)** നാല് കരങ്ങളിലും പ്രകാശിക്കുന്ന ദിവ്യമായ ശസ്ത്രങ്ങളേന്തി, സ്വർണ്ണ നിറമൊത്ത വിടർന്ന ജടയും മനോഹര ചെമ്പട്ടു ചാർത്തി  ചമഞ്ഞു നിന്ന വിഷ്ണുവേ! ക്ഷണനേരം ...

                                                             പാലാഴി കടലിൽ കോരി പകർന്ന , കോടി സൂര്യപ്രഭയിൽ ഉദിച്ച ശ്രീ സത്യ നാഥാ! അമൃതക്കുടത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന   നിനക്കായ് , അഴകായ ആലാപമാകുന്നു   എന്റെ ഹൃദയത്തിൻ   താളം   ! ധന്വന്തരി ദേവം ശ്രീധാരസഹിതം സ്മരേത് യോഭക്ത്യാ സ്മരൻ സദാ , ദുർബലാസ്തുവിഹിതം   അശ്വിനി ദേവന്മാരുടെ   പ്രിയസഹവാസി , വൈദ്യവേദം അവതരിപ്പിച്ച അതിമാനുഷ ഗുരു നീ! മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ സാക്ഷാൽ അവതാരമായി മഹാബോധത്തിന്റെ ഉറവായി നീ നില്ക്കുന്നു! ധന്വന്തരി ദേവം ശ്രീധാരസഹിതം സ്മരേത് യോഭക്ത്യാ സ്മരൻ സദാ , ദുർബലാസ്തുവിഹിതം ദശരഥനെ ചികിത്സിച്ച പുണ്യവൈദ്യനായി പാണ്ഡവർക്കും കൂടെ നിന്ന സ്നേഹരൂപമായ് നിന്നെ വേദശാസ്ത്രം പുണ്യമായി കൈവെച്ച ശിഷ്യരെ — ചരകനെ , സുശ്രുതനെ , ആചാര്യഗണങ്ങളെ , താണു വണങ്ങുന്നു   അടിയങ്ങൾ ഭക്ത്യാലെ ധന്വന്തരി ദേവം ശ്രീധാരസഹിതം സ്മരേത് യോഭക്ത്യാ സ്മരൻ സദാ...

                                                           ധന്വന്തരി വാമകയ്യിലെ അമൃതകുംഭം, ജീവദാനമായി ചൊരിയുന്ന ദിവ്യകിരണം പോലെ — ആരോഗ്യസൗഖ്യമായി മുഴുവൻ ലോകവും ആസ്വദിക്കട്ടെ, നീ ചൊരിയുന്ന വിശുദ്ധപ്രകാശം! ആലോകമാകെ നൽകുന്ന വരദായകൻ, വേദമാതാവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉദിച്ച മാനസപുത്രൻ, വൈദ്യശാസ്ത്രശിരോമണിയായി വിരിഞ്ഞ പ്രഭാതസൂര്യൻ നീ തന്നെയല്ലോ — പ്രഭോ ധന്വന്തരി നാരായണ! അഷ്ടവൈദ്യരുടെ അറിവുപോലെ അക്ഷയമായ ജ്ഞാനത്തോടും, അഷ്ടസിദ്ധികളോടൊപ്പം കൃപാനിധിയായി നീ നില്ക്കുന്നു. പ്രാണൻ വീഴുമ്പോള്‍ കയ്യെത്തുന്ന വന്ദ്യ ദേവനായി, രോഗികളെ അമ്മതൻ സ്‌നേഹത്തോടെ കൈവരുന്ന കാഴ്ചയായി. ശുദ്ധമാത്മാവായി ഹൃദയത്തിലായ് ഭവിക്കണേ നീ, ശുഭദിനങ്ങൾ പുനരാഘോഷിക്കുവാൻ വരികയാകണേ. അശ്രുനീരിൽ അര്‍പ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ പ്രാർത്ഥനാശലഭം, അവനിയില്‍ വാഴുന്നവനായ്‌ സ്വീകരിക്കണമേ, ധന്വന്തരി! ദിനംതോറും നാമമൊരു നാവിൽ നിലനിർത്തട്ടെ, ദിവ്യമായ ധ്യാനമാകെ എന്നിൽ നിറയട്ടെ. വേദപാഠികളൊക്കെയും നിന്നേ പാടട്ടെ പൊൻവണ്ണത്തി...

                                                            ആശ്രയിക്കുന്നവർക്കാലംബ ബാന്ധവനാകും ആനിക്കാടിലെ അമൃതകലശനായ — ശ്രീ നാരായണ! സത്യനാഥ ധന്വന്തരി സ്വാമിയേ! ആധിയും വ്യാധിയും ആകൂലം ശമിപ്പിക്കും ആയുർവേദനായകനായ അവതാരപിറവിയേ, പ്രഭോ! മുക്കണ്ണൻ കഴുത്തിലെ നാഗത്താൻ മഥിച്ച പാലാഴി കടലിലെ ജീവദാനമായ് ചൊരിയുന്ന ദിവ്യകിരണം പോലെ! എന്റെ വൈരാഗ്യമെല്ലാമണയ്ക്കുന്ന വൈകുണ്ഠപ്രഭാവമേ, പ്രഭുവേ! എന്റെ ദീനങ്ങളെല്ലാം ഹരിക്കുന്ന — ശ്രീ നാരായണ! സത്യനാഥ ധന്വന്തരി സ്വാമിയേ! വാതങ്ങൾ ചുഴറിയ നാരായണീയനു വിഭക്തി ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ ജ്ഞാനാമൃതം നാരായത്തുമ്പിലായ് പകർന്ന ദേവ! വാദങ്ങൾ അക്ഷരനാളമായ് പഠിപ്പിച്ച ശങ്കര ഗുരുമൂർത്തേ, എൻ നാവിൽ ആയിരം നാമങ്ങൾ വിരിയട്ടെ — ശ്രീ നാരായണ! സത്യ നാഥ ധന്വന്തരി സ്വാമിയേ! ഊരു വിട്ടോടുമ്പോൾ നിന്റെ ഊരകത്തിൽ ലയിക്കുവാൻ, ഉരുവാക്കിയ ഗീതങ്ങൾ മനതാരിൽ ഉദയപദ്മങ്ങളായി ഉദിക്കണമേ! മോക്ഷഭിക്ഷുക്കൾ ദാഹിക്കും വരങ്ങൾ തൃക്കയ്യിലൊളിപ്പിക്കും, ഭീതങ്ങളെല്ലാം അകറ്റുന്ന പൂ...

               ധന്വന്തരി മൂർത്തേ  ദേവ !    ആയുർ ധനവർദ്ധന ദേവ  ! ധനത്രയോദശി നോമ്പിൻ   ദേവ ! ദീന ഹരനെ ദേവ ! ആനിക്കാട്ടിലെ പാലാഴി കുംഭത്താൽ  ആധിയും വ്യാധിയും കുറയ്ക്കണേ  ആയുർ ദേവ ! ധന്വന്തരി മൂർത്തേ നിൻ തിരുനാമ ശീലാലേ എൻ വ്യാധികൾ കുറയ്ക്കണേ  ധന്വന്തരി മൂർത്തേ  ദേവ !    ആയുർ ധനവർദ്ധന ദേവ   ധനത്രയോദശി നോമ്പിൻ   ദേവ! ദീന ഹരനെ ദേവ ! കാർത്തികസന്ധ്യയിലാകാശ ദീപങ്ങൾ തെളിയിക്കാം  കലികാർന്ന ലോകത്തിൻ നന്മയ്ക്കായി  കാർമേഘ വർണ്ണനെ ! ധന്വന്തരി മൂർത്തേ നിൻ തിരുനാമ ശീലാലേ എൻ വ്യാധികൾ കുറയ്ക്കണേ  ധന്വന്തരി മൂർത്തേ  ദേവ !    ആയുർ ധനവർദ്ധന ദേവ   ധനത്രയോദശി നോമ്പിൻ   ദേവ! ദീന ഹരനെ ദേവ ! കല്മഷ പാപങ്ങൾ  എൻ കർമ്മത്താൽ താണ്ടിയ  പീയുഷ പാത്രത്താൽ  നീ ഹരിച്ചിടണേ  പീതാംബര ധാരിണെ ! ധന്വന്തരി മൂർത്തേ നിൻ തിരുനാമ ശീലാലേ എൻ വ്യാധികൾ കുറയ്ക്കണേ ധന്വന്തരി മൂർത്തേ  ദേവ !    ആയുർ ധനവർദ്ധന ദേവ   ധനത്രയോദശി നോമ്പിൻ...